Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për Titra.al
Fjalët e Pithias janë si një paralajmërim
një profeci.
Sparta do të bjerë, e gjithë Greqia do të bjerë.
Dhe zjarri Persian do e shkrumbojë Athinën në hi...
Sepse Athina do të shndërrohet në një grumbull drurësh dhe pluhuri.
Dhe si një pluhur do zhduket nga era.
Vetëm Athinasit egzistojnë, dhe e gjithë bota varet nga fjala e tyre.
Vetëm Athinasit egzistojnë.
Dhe vetëm anijet e drunjta mund t'i shpëtojnë ata.
Anije të drunjta dhe dallgë gjaku prej heronjëve.
300: NGRITJA E NJË PERANDORIE.
Leonidha, burri im
Leonidha, Mbreti juaj.
Leonidha dhe 300 trimat janë të vdekur.
Gratë dhe burrat e lirë të Greqisë s'janë të rrëmbyer pas bukurisë së vdekjes.
Do të kenë përgjithmonë dashuri, sepse ai dha jetën për ta.
Për premtimin që mban Greqia.
Armiqtë tanë që e dënuan lirinë tonë në flakët e luftës.
Ishte mbreti Dario, ai që erdhi të marrë tokën tonë.
10 vjet më parë digjnim sytë tanë
para se kjo luftë të detyronte fëmijët tanë të bëheshin burra
10 vjet më parë...
kjo luftë filloi, ashtu si fillojnë luftrat
me trishtim.
Maratona...
Mbretit Persian Dario, s'i vinte mirë që grekët ishin të lirë
erdhi në Greqi që të na pushtojë.
U turpërua në fushën e betejës në Maratonë, me gjithë fuqitë e mëdha
megjithëse ishin 3 herë më shumë në numër se grekët.
Kështu detyroi Athinasit e pafuqishëm të bënin të pamendueshmen.
Të sulmojnë.
Sulmuan Persët e pafuqishëm, ndërkohë që u dridheshin këmbët
pas një muaji në det.
I sulmuan në çastin e duhur përpara se të munden
të organizojnë ushtrinë e tyre.
Dhe kush ishte arkitekti i kësaj strategjie?
Një luftëtar jo shumë i njohur nga Athina.
Trimat e tij e thërrisnin Themistokli.
Duke u dhuruar Persëve një ide se çdo të thotë betejë e vërtetë.
Përktheu filmin: Eduart Ndreu
Të gjitha shpresat për lavdi u zhdukën.
Me mijëra të vdekur, qindra janë prej tyre.
Të gjithë luftonin për një ideal. Një Greqi të lirë.
Dhe një eksperiment Athinas, që quhet demokraci.
Mundet që i gjithë ky ideal ja vlen? E gjithë kjo sakrificë?
Themistokliu do e linte mbretin e mirë Dario që të vendosë.
Para gjithë këtij kaosi një mundësi shfaqet.
Dhe Themistokliu do e rrëmbente.
Ishte një moment që do të udhëtonte ndër shekuj.
Një moment i cili nga një luftëtar të thjeshtë Athinas e bën një superfuqi politike.
Një moment që do e bënte Themistokliun një legjentë.
Me gjithë lavdinë që mori në supe,
Themistokliu e dinte thellë në zemër se ai kishte gabuar.
Ishte djali i Darios, Kserksi, sytë e të cilit kishin vulosur fatin e tyre.
Themistokliu e dinte se duhej ta kishte vrarë atë fëmijë.
Ky gabim i lavdishëm do e ndiqte atë përgjithmonë.
Kështu pra, ishte Themistokliu ai që e dërgoi Korrësin në Perandorinë Persiane
dhe vuri në lëvizje fuqi të cilat do të sillnin zjarrin në zemrën e Greqisë.
Pasi mësuan se mbreti i tyre i mirë vdiq,
të gjithë gjeneralët dhe këshilltarët e tij erdhën pranë tij që ta vajtojnë.
Mes tyre dhe luftëtarja më e mirë nga të gjithë,
Artemisia.
Egërsia e saj ishte po aq sa bukuria që kishte.
Bukuria i përshtatej po aq sa dhe përkushtimi tek Mbreti.
Dario e kishte bërë Artemisian Komandante
sepse kishte arritur shumë fitore në fushën e betejës,
tek ajo kishte gjetur luftëtaren e përkryer,
diçka që Kserksi s'do arrinte kurrë të bëhej.
Je kaq e ëmbël bja ime,
vajza ime e ëmbël...
- Baba... - Kserksi, mos i përsërit gabimet e babait tënd,
lëre lakminë për të tjerët
Vetëm Zotat mund ti thyejnë.
Vetëm Zotat...
Për 7 ditë Kserksi mbajti zi i paralizuar nga dëshpërimi.
ditën e tetë,
Artemisia i pëshpëriti fjalë të çmendura që do e ndryshonin.
Fjalët e babait...
s'ishin paralajmërim, por një sfidë. Vetëm Zotat mund ti mundin Grekët.
Ti do jesh Mbreti Zot i tyre.
Artemisia mblodhi gjithë priftërinjtë, magjistarët nga çdo cep i Perandorisë.
I veshën mbretit pëlhura të mbushura me magji
dhe i thanë të shkonte në shkretëtirë.
I pushtuar nga jermi i nxehtësisë dhe etjes,
hyri në shpellën e një erimiti.
Kserksi përshkoi vështrimet "bosh"
dhe gjallesa të pashpirta që fshiheshin nëpër qoshet e errëta,
të zemrës së çdo njeriu.
Dhe në atë errësirë, iu dorëzua tërësisht....
një fuqie shumë të keqe dhe të çoroditur.
Kur doli që andej, asnjë pjesë e Kserksit që kishte qenë nuk mbijetoi.
Sytë e tij digjnin si thëngjinj të ndezur.
Tani ai ishte zhveshur nga gjithçka, ishte i ndritshëm dhe i pastër.
Kserksi u shndërrua në një Zot.
Artemisia s'i kishte besim askujt.
Kështu brenda një nate
pallati u "pastrua" prej armiqve të Kserksit.
Të gjithë ata që u kishte besim...
Të gjithë ata që e kishin rritur...
Të gjithë ata që e këshillonin...
të gjithë shumë shpejt do të përballeshin me zemërimin e saj.
Ndërkohë që Mbreti Zot qëndronte para popullit të tij
Artemisia shikonte që dëshira e saj e madhe po ngjallej.
Për hir të lavdisë...
Për hir të hakmarrjes...
Luftë!
Lufta po vjen në Greqi.
Bashkë me një ushtri gjigande me më shumë se 1 milion ushtarë.
Duhej të ishte diçka më tepër se një procedurë e thjeshtë për Themistokliun,
heroin e Maratonës,
që të përfundonte atë që kishte nisur.
Ju lutem, duhet ti nënshtroheni llogjikës së Kserksit!
Frikacak!
Athina është qyteti i frikacakëve!
- Pusho! - Ti të pushosh! Do të vras në emër të Spartës.
Qetësi!
Këtu kemi demokraci, s'është ndeshje rrugësh.
Persët do na sulmojnë nga Veriu dhe Jugu.
- Qyteti beson se ne duhet të negociojmë armëpushim. - Po, duhet të negociojmë.
Të negociojmë me një tiran?
Më jepni vetëm një shembull që mund të ketë ndodhur për të mirën e popullit.
Miq të mi, ne mund të gjykojmë të ardhmen vetëm
nga ato që kemi pësuar në të kaluarën.
Shumë prej jush keni luftuar me mua në Maratonë.
Që të gjithë ju që keni shërbyer dhe keni marrë pjesë në betejë,
e dini se si farkëtohet paqja e vërtetë.
Nuk duhet që t'u mashtrojnë.
Kserksi, i biri i Darios, është një ujk në derën tonë.
Në këtë moment,
duhet të vendosim nëse do të luftojmë për Greqinë apo jo.
Argosi...
Korinthi, Megara, Athina...
As vetë Sparta s'mund të përballet e vetme ndaj persëve.
Duhet të luftojmë të bashkuar.
Përndryshe do të zhdukemi nga vendi ynë.
Dërgo lajmërim se kemi nevojë për të mbrojtur Greqinë.
Themistokliu ka nevojë për më tepër nga ato që ka qyteti.
Do kemi nevojë që të gjithë djemtë të marrin pjesë në luftë.
- Çfarë bëhet me Spartën? - Dërgoni të gjitha anijet që kemi,
në bregun verior të Evias.
Unë do shkoj të kërkoj ndihmë
nga spartiatët trima.
Akoma nuk kemi asnjë lajm nga lajmëtari që dërguam në Spartë.
Mbreti Leonidha mund të jetë fyer nga oferta jote bujare.
Ndoshta duhet të bëj unë vetë një sulm ndaj Spartës, dhe ta djeg të gjithën.
Mos harro... Kur një mbret e duan kaq shumë sa mua,
mund të arrijë gjithçka.
Do detyrohem që të përmbahem nga fuqia ime hyjnore.
Athina po mundohet të organizojë një bashkim.
S'do jetë asgjë më tepër se sa një grusht me anije.
Sapo të derdhen këto ujëra, kështu do jetë fuqia ime në gjithë tokën.
Do u kujtoj grekëve frikacakë se s'e kemi harruar fyerjen e bërë.
Pushoni kuajt tuaj. Unë do vazhdoj rrugën.
Spartiatë... Do ja kalojmë mirë.
- Spartiatë... - Themistokli, gjarpër i vjetër...
Çfarë të ka sjellë kaq larg në Jug?
Erdha që të takoj Leonidhën dhe ta paralajmëroj për kërcënimet perse.
Je vonuar. Lajmëtari Persian ja ka paraqitur kushtet Leonidhës.
Të ofrojmë në mënyrë simbolike toka dhe ujë.
Spartiatë! Mësojeni këtë, dhe futeni mirë në kokë.
Momenti më i lavdishëm i Spartiatëve,
përmbushja e përkryer për ata që janë të dashurit tanë,
është që të luftojnë
me gjithë zemër për të mbrojtur Spartën e tyre.
Dhe bien të vdekur në fushën e betejës.
Fitimtarë.
Kush është i gatshëm që të vdesë përkrah mbretit të tij?
Themistokli...
Ke udhëtuar nga shumë larg që të shikosh se si stërviten burrat e vërtetë
Mbretëresha Gorgo,
mos vallë duhet t'i stërvisni që të jetojnë në krah të mbretit të tyre?
Një epokë e re po afrohet.
Uroj që të gjithë burrat të mund të ngriheshin me entuziazmin tënd...
- Dëgjohet si kërcënim. - Jo...
Është një mundësi që të bashkoheni me pjesën tjetër të Greqisë së lirë
dhe të rezistoni ndaj tiranit.
Vetëm nëse ti dhe Leonidha keni bërë marrëveshje me Kserksin.
S'është bërë asnjë marrëveshje.
Lajmëtari i Kserksit ishte i paedukatë dhe nuk tregoi respekt.
S'e kishte kuptuar se kërcënimet e bëra në Thiva dhe Argos, këtu nuk kalojnë.
Këtu është vendlindja e luftëtarëve më të mëdhenj në botë.
Mbreti i tyre do luftonte dhe do vdiste për secilin prej tyre.
Lajmëtari i Kserksit s'e kishte kuptuar
se ky s'është një qytet-shtet tipik.
Këtu është Sparta.
Domethënë lajmëtari e kuptoi qartë se Sparta nuk dorëzohet.
Po. Në këtë moment Leonidha po këshillohet me Pithian për planin e tij të luftës.
Festa e Karnës është e vetmja gjë që na pengon.
Me siguri Pithia do e kuptojë se ne duhet të luftojmë.
Atëherë sinkronizimi ynë është i përsosur.
Kërkoj një flotë e cila do përfaqësojë Greqinë e bashkuar.
Dua që Sparta të bashkojë fuqitë e saj me mua.
Më jepni anijet tuaja, Gorgo, dhe unë do kujdesem që Kserksi
të urojë që të mos e kishte kaluar Egjeun.
S'do marrësh asnjë anije luftarake.
Ne s'jemi të interesuar për një Greqi të bashkuar.
Kjo është ëndërra jote, Themistokli, jo e jona.
Ajo që më intereson mua është mbijetesa e Spartës.
Rojet e mija do të të shoqërojnë deri jashtë.
Është e lehtë të tallesh me lirinë këtu, në izolimin tuaj egoist.
Nëse ka liri në diturinë tuaj
duhet të zgjidhni që ta mbroni.
Mbretëresha ime...
A do na mbështesë Sparta në luftën tonë?
Me sa duket persët u kanë ofruar Spartiatëve diçka që s'mund të kundërshtojnë.
Çfarë?
Një vdekje të bukur.
Thonë se ti je më trimi prej robërve të mi.
Thonë se ti je lavirja nga detet e Lindjes.
Jo më i zgjuari...
Komandanti yt është grek, ashtu si unë!
Ju, Persë, i pranoni urdhërat nga një grua greke!
Po, vëlla, unë jam Greke që nga dita që kam lindur.
Dhe gjak grek rrjedh në trupin tim.
Por zemra ime...
Është perse.
Brenda pak orësh...
flota e Grekëve do jetë shkatërruar.
Çfarë do bëhet me padronin tonë dhe Spartiatë që frymëzojnë frikë?
S'ka asgjë që të kemi frikë.
Mbreti Leonidha dhe garda e tij personale prej 300 burrash
marshojnë në betejë.
Ata do shkatërrohen menjëherë.
Ti...
Je dakort?
Shumë njerëz do vdesin.
Besimi yt më bën përshtypje të madhe.
Është e çudishme se si një roje i thjeshtë anijesh
të më shikojë në sy kur i flas unë.
Tregon mungesë disipline.
Duart e njeriut s'gënjejnë kurrë.
Shfaqin çdo dobësi dhe defekt të karakterit.
E shikon, duart e tua s'janë aq të vrazhda për të punuar në një anije.
Njoh këdo nga burrat nën shërbimin tim, dhe më shpjego...
Si ka mundësi që s'të njoh ty?
Më fal, komandante.
Të prezantohem.
Kapeni spiunin!
Frikacaku!
Po vjen shtrëngata drejt nesh.
Është vetëm një luftëtar grek.
Themistokli, eja.
- Kalisto. - Ato që do themi, s'duhet të dalin jashtë.
Askund.
Djali im s'e ka akoma të drejtën të ulet në tryezë me veteranë,
por ju mund ti keni besim.
Shumë bukur.
- Më thoni. - Një greke komandon gjithë flotën
e Kserksit në Jug.
Artemisia, kam dëgjuar për të.
Artemisia është një vrasëse e lindur, ka shumë përvojë në dete.
Gjithashtu ka etje për hakmarrje.
E gjithë familja e saj është vrarë nga një grup grekësh.
I kam dëgjuar të gjitha historitë.
Se si askush s'kishte shpëtuar atë ditë.
Historitë tregojnë se përdhunuan gjithë familjen e saj.
Dhe pastaj e kthyen vëmendjen nga ajo...
Pas shumë vitesh skllavërie në një anije greke,
e flakën dhe e lanë të vdiste.
E kishte gjetur gjysmë të vdekur i dërguari pers.
Atë ditë Artemisia u betua se do kthehej në Greqi,
vetëm ditën që do mundej ta shikonte duke u djegur.
E ushqyen, e veshën dhe e stërvitën
luftëtarët më të mirë të Perandorisë Persiane.
Askush s'i afrohej në zejtarinë dhe karizmën e saj në shpatë.
Mbreti Dario u entuziazmua nga përkushtimi i saj.
Shumë shpejt ajo u ngrit dhe u bë komandante përkrah tij.
E ka shitur shpirtin e saj tek vetë vdekja.
Disa thonë se unë e kam shitur të timin tek Greqia.
- Çfarë mendon? - Unë?
Po. Ti je e ardhmja e këtij vendi.
Jam gati që të luftoj.
Më pëlqen. Më shumë se ti.
- Do na nevoitet dhe burri i fundit. - Është fëmijë akoma.
- Shumë djem më të rinj se unë kanë luftuar për atdheun, baba. - Mjaft!
Je një djalosh me shumë fantazi, dhe s'do flasim më për këtë.
Themistokli...
S'do kemi nevojë për ty.
Të siguroj për këtë.
Kemi lajme të këqija.
Leonidha ka marshuar drejt Termopilës.
Lajme të këqija? Me Spartiatët në Termopile
fitorja jonë zhduket.
Nëse do e shoqëronte ushtria.
Pak Pithia, pak Karna,
Leonidha po marshon vetëm me treqind burra.
Domethënë i vetmi që qëndron mes Athinës
dhe shkatërrimit të plotë...
është Leonidha dhe treqind Spartiatët?
Do kërkojmë për pika të dobëta.
Do vendosim para tyre një vijë vullnetarësh.
Bukur. Do na duhet kohë që ti trajnojmë për luftë.
Por sigurohuni që ti ushqeni mirë...
Dhe të mos dehen.
Ndonjë gjë tjetër?
S'do ishte keq sikur të munden të notojnë deri në breg.
Dreqin!
- Në djall! - E di babai yt se je këtu?
Jo, zotëri.
- Po kjo shpatë dhe mburoja? - Janë të gjyshit tim.
Mi besoi nëna ime sot në mëngjes.
- Të dha dhe bekimin e saj? - Si urdhëron, zotëri.
Ka teh të mprehtë.
Do jetë e papritur për babain tënd në mëngjes.
Unë kam zgjedhur që të luftoj këtu. Tani.
Eja në anijen time. Atje do luftosh.
Si urdhëron, zotëri.
Kemi vetëm 50 anije.
Fuqitë perse numërohen me mijëra.
Dhe shumë pak anije janë në gjendje të mirë.
Do përballen me anijet gjigande të flotës Perse
Atëherë ne do kemi përparësinë. Shpejtësia dhe fleksibiliteti.
Qytetet-shtete të tjera le të dërgonin qoftë dhe një anije. E gjithë barra është mbi Athinën.
Disa anije perse kanë gjetur vendpushim përtej ngushticës.
Nëse thyhet koha, mund të sulmojmë në agim.
- Është e vetmja fitore greke. - Zotat na dhanë shancin
që të mundim Persët dhe të ringjallim moralin e grekëve.
Provoni t'u tërhiqni vëmendjen. Do shkojmë sipas planit.
Në perëndim të diellit do lundrojmë që të takohemi me flotën perse.
Do i sulmojmë në det të hapur
larg brigjeve që kufizojnë betejën.
Ideja për të sulmuar një flotë me më shumë se 1000 anije
me forcat qesharake që kemi, do jetë vetëvrasje.
Ashtu si plani im.
Shiko flotën e tyre për të ardhur keq.
Anijet e tyre nuk përbëjnë asnjë rrezik.
Dua të zgjedh komandantin tim për këtë betejë.
Cilido që do vërtetojë vlerat e tij, do qëndrojë përkrah meje.
Gjenerali Mandari do marrë përsipër sulmin e parë.
- Komandant? - Udhëhiq sulmin tonë.
Çfarë garancie më jep për një fitore të shpejtë?
- Fjalën dhe jetën time. - Shumë mirë.
Rregullat e betejës?
Poshtëroni Grekët dhe shkatërroni anijet e tyre.
Do vdesin që të gjithë.
Vëllezërit e mi, forconi zemrën tuaj...
Shikoni thellë në shpirtin tuaj.
Do të provohemi shpirtërisht në këtë ditë.
Në vorbullën e betejës...
keni nevojë për një arsye që të vazhdoni luftën.
Një ideal. Që do ju bëjë të braktisni gjithçka që keni.
Duhet vetëm të vështroni bashkëluftëtarin tuaj.
Kjo është ajo që na lidh në betejë.
Kjo është vëllazëria e bashkëluftëtarëve.
Mos e thyeni lidhjen që është forcuar në betejën e luftës së përbashkët.
S'do të afroheni me askënd tjetër aq sa me ata
të cilët do të derdhni gjakun tuaj.
Sepse s'ka asnjë synim më fisnik
sesa të luftoni për ata...
të cilët do jepnin jetën e tyre për ju.
Luftoni me të gjitha fuqitë sot!
Luftoni për vëllezërit tuaj!
Për familjet tuaja!
Dhe, mbi të gjitha luftoni për Greqinë!
Sigurohuni për një gjë përpara se të fillojë lufta.
Për çfarë?
Që të mos vdesësh që ditën e parë.
E njëjta gjë vlen edhe për të tjerët!
Anijet Perse janë më të forta në pjesën përpara,
por më të dobëta në mes. Atje të sulmoni!
Tani!
Mblidhuni!
Anasjelltas! Tani!
Mbi ta!
Taktikat e armikut janë të shumëfishta.
Mbrojtja e tyre u shëndërrua në sulm.
- Po humbasim. - Jo, ti po humbet.
Tërhiquni. Lejojuni që të gëzojnë ditën e sotshme.
Jam mërzitur me dështimet e tua, Bandar.
S'do e lejoj këtë plagë që të më vonojë.
Në njëfarë mënyre të besoj.
Shpata ime do jetë e mprehtë dhe gati për në mëngjes.
Bukur. Nesër do luftosh në krah të babait tënd.
- Jo keq për fermerë. - Dhe poetë. Dhe skulptorë.
Kush do e priste që një grumbull burrash të pastërvitur
do ja dilnin kaq mirë përballë një armiku kaq të fortë?
Kemi nevojë për gjithë fuqinë tonë në betejën e nesërme.
Për sa kohë beson se mund të durojmë?
Nëse plani im shkon mirë...
Për sa kohë që do duhet që Spartiatët të bashkojnë Greqinë.
Burra! Kush do e ndajë verën e tij me mua?
- Raporto! - Po numërojmë akoma humbjet.
Por duhet të kuptoni
se është jashtëzakonisht e vështirë
që të jetojmë në det dhe të...
Raporti?
Humbëm 75 anije. 30 kanë pësuar dëme të pa rikonstruktueshme.
20 mund të dalin përsëri në det pas disa javësh punimesh në port.
Komandanti i forcave greke quhet Themistokli.
Po, është një gjeneral Athinas.
Thonë se ai e ka gjuajtur shigjetën e cila ka vrarë Mbretin e Madh, Dario.
Ky Themistokliu duket mjaft i zgjuar në betejë.
Diçka që s'mund ta them për asnjërin nga ju.
Zotërinj, ju duket ebsurde mënyra se si komandoj unë?
Është e tepruar që të kërkoj fitoren?
Zhgënjimi juaj për humbjen e djeshme, është i justifikuar.
Zhgënjimi im?
Zhgënjimi im s'ka të bëjë fare me humbjet.
Një numër i vogël anijesh të shkatërruara dhe skllevërish të vrarë
s'do të thotë asgjë për mua. Jo.
Zhgënjimi im...
...është për këta burra!
Edhe përse jam bashkë me 10 000 burra...
Jam vetëm.
Unë digjem për dikë që të qëndrojë me mua.
Dikë, të cilit mund ti kem besim.
Më thuaj gjeneral Kasani, a je ti ai burrë?
Do e shijoni fitoren deri në perëndim të diellit.
Ju siguroj unë për këtë.
Shpresoj.
Ecni përpara!
Tani!
Asnjë shenjë prej tyre?
- Grekët po tërhiqen. - Janë egzaktësisht atje ku dëshiron.
Kasani është specialist në taktikë.
Shkëmbinj!
Ndaloni! Ndaloni!
Bëhuni gati!
- Çfarë bën këtu - Detyra e një burri është...
të mbrojë familjen dhe atdheun e tij.
- Kush ta ka thënë këtë? - Babai im.
E pe se sa bukur na e hodhi Themistokliu?
Përse është kaq e vështirë që të fitojmë?
- Si mundem të... - Qetësi.
Dërgoji një mesazh nga unë.
Tani do na kenë frikë! Tani do i kenë frikë Grekët!
Saktësisht!
Do kenë frikë luftëtarin Grek. Do kenë frikë shpatën, dhe mburojën.
Do kenë frikë dashurinë e tij për nënën Greqi,
por mbi gjithçka...
Do kenë frikë lirinë e tij!
Mos u zemëro me djalin.
- E kam marr unë nën mbrojtjen time. - Zemërimin unë e mbaj për armikun.
Themistokli!
Anija e Artemisias është ankoruar në ujërat neutrale.
- Dëshiron që të njihet me Themistokliun. - Si e garanton kthimin e tij të sigurtë?
Atëherë, djalosh...
Çmimi i saj i vetëm është që të shikojë anijet e flotës suaj
të shkatërruara të fundosen në fund të Egjeut.
Dhe të mundet të të shikojë
të gozhduar në direkun e anijes tënde me shpatën e saj,
ndërkohë që do zbresësh për në varrin tënd të ujshëm.
Përse s'e the që në fillim?
Mirë se vini në anijn time modeste.
Është nder për ne që ndodhesh këtu.
Anija jote por edhe ti vetë, jeni mjaft mbresëlënës.
Jeni shumë i sjellshëm...
Eja Themistokli, kemi shumë për të thënë.
Beson se Grekët kanë zbritur prej Zotave?
- Diçka të tillë kam dëgjuar. - Po ti?
A ke ndonjë paraardhës hyjnor?
Burrat e mi mbetën të çuditur kur humbën sot.
Besoj se duhet të ketë diçka hyjnore tek ti.
Tani kush është i sjellshëm?
Burrat e mi thonë se je ti ai që ka vrarë Mbretin Dario në Maratona.
Thonë shumë gjëra për këtë.
Kanë kaluar 10 vjet që atëherë.
Shpesh shpërndahen kudo ato që ndodhin në betejë
Një vepër të tillë s'do e harroje.
Bëj gjithçka duhet për të mbrojtur Greqinë.
Dhe unë do bëj gjithçka duhet për ta mundur atë.
Për çdo njërin që vrasim ne, ti duhet të vrasësh 1000 Persë.
Për çdo anije që do shkatërroj...
Ti duhet të shkatërrosh qindra.
Mundem që të duroj humbje për javë të tëra,
edhe muaj, nëse do jetë e nevojshme...
Numrat e mi do të shkrijnë
do i marr anijet e tua të shtrenjta me shpatën time
dhe s'do egzistojë më liria jote greke.
Kërkon që të negociojmë dorëzimin tonë?
Jo...
Të ofroj një mundësi që të dalësh nga mjerimi, dhe të bashkohesh me mua.
Kam nevojë për një komandant si ty.
Shiko mbrojtjen që ke organizuar.
Me një grusht guximtarësh. Leonidha me 300 luftëtarët e tij...
Sinqerisht është disi problematike pritja që po i bëni
perandorisë më të fuqishme në botë.
Nuk po të akuzoj, Themistokli.
Ke luftuar thua se gjaku i Posejdonit rrjedh brenda teje.
Unë akuzoj Greqinë.
Ata burokratë mbrojnë interesat e tyre politike
duke të dërguar ty këtu... që të vdesësh.
Por ti akoma lufton.
Prandaj, duhet të jetë... Çfarë?
Familja jote atje mbrapa në Athinë, që të detyron
të luftosh me një pasion të tillë?
E vërteta është se s'kam shumë kohë për familje.
E kam harxhuar gjithë jetën me dashurinë time të vërtetë.
Flotën greke. Dhe pasioni im i vetëm, është...
...që ta mbroj prej teje.
Ndjehem e gëzuar kur mendoj që digjesh për mua.
Të braktisësh dashurinë dhe familjen...
për një premtim dhe ekstazë më të madhe.
Ekstazën e shpatës dhe mishit...
Të vdekjes dhe të thikës...
Të zemërimit dhe të djersës, të muskujve...
Të lumturisë së pastër...
dhe pikëllimit të thellë...
Vdis me mua çdo mbrëmje dhe ringjallu me mua çdo mëngjes.
Duke përzënë me shpatë zemrat e armiqve tanë.
Ti lufton për liri,
unë ofroj lirinë pa pasoja dhe detyrime.
Eja me mua.
Eja përkrah meje...
dhe merr çdo frymë me mua sikur të ishte e fundit.
Eja me mua.
Jo.
Ti s'je Zot, je një njeri i thjeshtë.
Të jesh e shpejtë me shpatën tënde.
S'do vdesësh sonte. Roje!
Flakeni jashtë anijes time.
Atëherë, çfarë mësove?
A do e mundim Artemisian?
Rradhën tjetër që do përballemi me të, do jetë e papërmbajtshme.
Dërgo rojen tënde personale.
- Bëni mbrapa! - Tërhiquni!
Tërhiquni!
Themistokli, në ujë!
Shigjetarë, në direk!
Shpejt!
Qëlloni!
Vazhdo të luftosh, djalosh! Vazhdo!
Është një në majë! Qëllojeni!
Braktisni anijen!
Të vdekurit s'janë fajtorë. S'kanë përgjegjësi.
Themistokliu po vështron kufomat e burrave të tij
të varrosen në Egjeun e kuq nga gjaku.
Nëse ata u sakrifikuan nga egoizmi i tij...
ose do lirohet nga gabimi që kishte bërë në Maratona...
Sa burra do shpëtonin nëse Themistokliu do e kishte vrarë atë djalë?
As vetë shpirti i tij s'mund ta dijë këtë...
Miku im, luftuam kundër të gjitha mundësive.
Mbaroi...
Më dëgjo, Themistokli...
Do duhet të luftosh me më shumë forcë se sa në mëngjes.
- Do luftojmë sup më sup. - Jo, biri im.
Ti do vazhdosh për të dy ne.
Çfarë tha?
Do të them kur të vijë koha, djalosh.
Qetësohu tani.
Dhe prehu me shpirtin e babait tënd.
Dhe sa herë beson se do përsëritet një tragjedi e tillë?
Sa herë të jetë e nevojshme.
Kthejnë burra të rinj në kujtime.
Mendon se po e shijoj?
Isha dëshmitar kur dha shpirt miku im më i mirë.
Çdo grua që mbeti e ve nga vendimet e mia.
Çdo fëmijë që rritet jetim, pa babanë e tij.
Këto janë zgjedhjet e mia. Kjo është pesha e udhëheqjes.
Sa e lehtë është që ta bësh turmën që të heshtë...
Le të shikojë ushtria ime ushtrinë e fuqishme të Spartës.
Kuajt do të shkelin këto kufoma.
Le të shikojnë se ç'kushton guximi për tu përballur me një Mbret Zot.
Mbreti Leonidha dhe 300 trimat e tij
ishte më e mira që mund të ofronte Greqia.
Nuk egzistojnë shpëtimtarë të rinj që të shfaqen dhe të na bëjnë ballë.
Asgjë s'do e pengojë ngritjen e Perandorisë time.
Madhëri.
Shko dhe merr shpatën e mbretit të vdekur, dhe dërgoje në Athinë.
Tregoju se tani e kanë ata rradhën.
Lajmëroji... se Athina...
i nderuari qyteti - bizhuteri i tyre...
do zhduket nga faqja e dheut.
Themistokli!
Kam lajme prej Termopileve.
Leonidha u tradhëtua nga një kurriz-dalë. Të gjithë Spartiatët janë vrarë.
Termopilet kanë rënë.
Një sakrificë e tillë...
Tani Greqia ka një dëshmitar.
Dakso, shpërndaje Mesazhin e Termopileve
në çdo qytet, në çdo fshat dhe tek çdo bashkëatdhetar.
- Të dëgjohet fjala jote. - Por ata kanë vdekur të gjithë.
Sakrifica e Spartës do na bashkojë.
Shko!
Dërgo të gjitha anijet dhe burrat të sigurtë mbrapa.
- Po ti? - Do dërgoj lajmin në Athinë.
Më thanë se një kurriz-dalë është përgjegjës për atë që ndodhi në Termopile.
Shiti atdheun e tij.
E hoqi gungën nga kurrizi i tij,
dhe e zëvendësoi me flori Persie.
Si të quajnë, tradhëtar?
Efialti i Trakisë.
Do e përlyej tehun e kësaj shpate fisnike me gjakun tënd.
Ke të drejtë që ta bësh.
Egziston një bukuri e vogël tek unë...
Egziston një bukuri e vogël në atë që bëra...
Thuaj atë që do.
Të përgjërohem...
dhe gjithë Athinasve.
Mbreti Zot do e djegë atë qytet!
Qetësi!
Sakrifica e famshme e Leonidhës dhe Spartiatëve
nuk ishte humbje!
Ishte një fitore e bukur.
Ky akt i thjeshtë trimërie...
na lejon që të bashkojmë të gjitha qytetet-shtete tona
dhe të krijojmë Greqinë e bashkuar për një synim,
kundër një armiku!
Dhe ti, dërgoja këtë mesazh mbretit tënd zot...
Do marrim ato anije që na kanë mbetur...
dhe do e përfundojmë në ngushticën e Salaminës.
- Do ketë vdekje dhe shkatërrime. - Po.
Do ketë.
Themistokli.
Erdha që të bisedoj me mbretëreshën tuaj.
Të paralajmëroj, Athinas. Ndoshta s'do të kesh pritje të mirë.
Ngushëllimet e mia.
Ne s'mund ta ndryshojmë atë që i ndodhi Leonidhës.
Është një sakrificë që s'do harrohet kurrë.
Mos më jep leksione mbi sakrificën. Kujdes fjalët e tua, Athinas.
Ju kërkoj të gjithë flotën e mundshme.
Çdo burrë dhe anije që mund të na jepni.
Të jap shpata në duart e djemve të mi? Të fëmijëve tanë?
Do gëzoheshe me këtë?
A nuk kam dhënë mjaft për ambiciet e tua, Themistokli?
Një mbret, burra, baballarë, vëllezër. Sparta s'do japë më shumë.
Kjo ju përket juve.
Hakmerru për të!
Profecia e Pythias paralajmëron. E gjithë Greqia do të shtypet.
Dhe zjarri Persian do e shkrumbojë Athinën në hi...
Sepse Athina është vetëm një grumbull gurë, dru, flokë dhe pluhur.
Dhe nëse pluhurin do e marrë era.
Vetëm Athinasit egzistojnë.
Dhe fati i gjithë botës varet nga çdo fjalë e tyre.
Vetëm Athinasit egzistojnë.
Vetëm anijet e drunjta mund t'i shpëtojnë.
Anijet e drunjta...
...dhe dehja nga gjaku i heronjëve...
Grekët do të munden nëse do të na dalin kundër.
Leonidha dhe fara e tij s'mund t'i kundërvihen një Zoti.
Themistokliu ishte një frikacak i pavlerë.
Dhe tani, kjo flotë për të ardhur keq, nuk vlen kujdesin tonë.
Nëse ai frikacaku i pavlerë...
do kishte qëndruar krah meje, do rrëzonim gjithë botën në këmbët e tua.
Mbreti im, shërbëtori juaj besnik
ju ka sjellë lajme. Mbretëresha është e pambrojtur.
Janë në dorën tënde. Duhet vetëm që t'u japësh fund.
Kush i udhëheq forcat e tyre?
Themistokliu nga Athina.
Themistokliu ka vdekur.
Është gjallë. E pashë me sytë e mi.
Bëni gati ushtrinë. Do sulmojmë menjëherë.
Ku ndodhen?
Duhet të dërgojmë një pjesë të ushtrisë, që të shikojmë se mos është kurth.
Si guxon të më këshillosh për luftën time?
Unë jam Mbreti Hyjnor. Unë e vrava Leonidhën.
Unë jam ai që do zhdukë Athinën.
Unë jam mbreti yt.
Vdekja e Leonidhës dhe burrave të tij, i ka bërë ata heronj.
Kur të sulmosh Athinën...
do shkatërrosh të vetmen gjë që ka vlerë për atë vend.
Do i sulmoj Grekët me të gjithë flotën time.
Artemisia, mjaft!
Mos harro se kush ta ka vënë kurorën në kokë... Mbreti im.
Tani ulu në fronin tënd të florinjtë
dhe vështro betejën me mbrojtjen që të siguroj.
Këtu, ne u bëmë dëshmitarë të shkatërrimit të Athinës.
Do përballemi të vetëm me bishën që solli shkatërrimin në tokën tonë.
U luta që Spartiatët
të vijnë për të ndihmuar në mëngjes.
Ndoshta ata ndjehen sikur kanë dhënë mjaft.
Na zhgënjeve.
Është faji yt, Themistokli.
Pa Spartiatët ne jemi thjeshtë fermerë.
Duhet të kishim negociuar me Persët kur e kishim mundësinë.
Keni të drejtë.
Po, më kanë mbetur vetëm pak anije.
Po, jemi vetëm fermerë.
Jemi djem...
që shndërrohemi në burra përmes sakrificave
dhe vështirësive të betejës.
Loza një lojë të rrezikshme. Dhe humba!
Nëse do zgjidhni që të më ktheni krahët mua...
Atdheut tuaj...
Unë s'do ju gjykoj...
Jeni të lirë që të ikni.
Jeni akoma të lirë.
Shumë mirë.
Atëherë le ti futemi punës
dhe të çlirojmë këto anije për Greqinë tonë!
Sot, është privilegj që të shkojmë të vetëm!
Është një histori që do përmendet për mijëra vjet!
Dhe beteja përfundimtare do të mbetet në histori!
Do u tregojë të gjithëve se ne preferuam të vdesim krenarë...
para se të jetojmë në skllavëri!
Ka diçka që duhet të mësosh sot.
Që të mos vdes.
Jo.
Fjalët e fundit të babait tënd.
Më tha se e ke fituar të drejtën për tu ulur në këshill.
Vëlla, truket dhe taktikat kanë marrë fund.
Kjo është beteja e fundit që do japim.
Kemi luftuar përkrah njëri-tjetrit për sa kohë e mbaj mend veten.
Asgjë s'do më gëzojë më tepër
se sa ta çlodh tashmë këtë shpatë.
- Përgatitjet që duhen bërë? - Janë bërë.
Bukur.
Je i sigurtë se do që ti japësh të gjitha?
Po.
Artemisia u ka thënë komandantëve të saj, që të mos ndalojnë në asgjë.
- S'do mundemi ta arrijmë. - Do e arrij unë.
Dhe do i vë një fund gjithë kësaj.
Nuk do ketë vend për tu tërhequr.
E di.
Sot, do shkatërrohen anijet e fundit greke.
Mos tregoni mëshirë! Mus u lejoni asnjë rrugëdalje!
Sot do vallëzojmë mbi kufomat e grekëve.
Sot do i nënshtrojmë!
Sot dua të ndjej qafën e Themistokliut në mes të gjoksit tim.
Burra! Në postet tuaja!
Bëhuni gati për fazën e parë! Sulm!
Fjalën e fundit do e themi ne!
Tregohuni trima!
Fitoni lavdinë!
Unë s'jam këtu për të shikuar!
Tani!
Le ti dërgojmë në ferr!
Nuk mund t'u shmangesh efekteve dhe përgjegjësisë tënde.
E pranon ofertën time?
Përgjigjja vazhdon të jetë "jo".
Lufton më mirë se sa pallon.
Dorëzohu. Do të shikoj të vdesësh.
Me kë do luftosh, nëse jo me mua?
Askush s'mund të matet me mjeshtrinë tënde në shpatë.
Preferoj të vdes i lirë, sesa të rroj si skllav.
Akoma edhe nëse zinxhirët më lidhnin me ty.
Fillon si një pëshpëritje, si premtim.
Një fllad i butë kalon përmes basheve kur kërcasin,
duke shoqëruar ulërimat e vdekjes së 10 000 njerëzve.
Lëviz me butësi përmes flokëve të saj, si dora e të dashurit të saj.
Ky fllad... Ky premtim kthehet në erë.
Një erë e cila fryn nga e gjithë Greqia dhe merr me vete
mesazhin e lirisë përsëri dhe përsëri...
Dhe sa e mençur ishte që zgjodhi Leonidhën
që të grumbullojë gjithçka në këmbët e saj.
Një erë për të cilën u sakrifikuan vëllezërit e mi.
Një erë lirie.
Një erë drejtësie.
Një erë hakmarrje.
Hidhe shpatën! E gjithë Greqia është bashkuar kundër teje.
Delfi, Thiva, Olimbia, Arkadia dhe Sparta.
Nëse është e shkruar që të vdes sot, jam gati.
Do mundesha që të jepja shpatën time...
Nuk ke kohë që të hidhesh dhe të shpëtosh.
Do ishte një zgjedhje e gabuar të më detyrosh që të të vras.
Jepi urdhër flotës tënde që të lirohen dhe të dorëzohen.
Të dorëzohen?
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për Titra.al